Sterkte / bemoediging gedicht: ‘Zolang’

In mijn hart is een luikje dat altijd open staat
waar je dus in en uit gaat
Ben ik verdrietig, dan ben ik binnen
en hoor ik iemand heel zachtjes zingen
Ben ik blij, dan ben ik buiten
en hoor ik de vogels fluiten
Er is ook een deur, die gaat open en dicht
Als je in mijn hart zit, is mijn deurtje dicht
Als ik buiten ben, is het deurtje open
Zodat jij altijd voor steun en liefde
in en uit mijn hartje kunt lopen

— ingezonden door Samira Stobberingh

Hoe kun je iemand troosten
bij zo'n groot verdriet?
Je kunt alleen maar zwijgen
want woorden heb je niet
De wereld is zo kleurloos
de lucht is dik en grauw
Je voelt je zelf ook zo
verdwenen is het blauw

De bloemen zijn van plastic
vogelgefluit klinkt onoprecht
Je kunt nu niet genieten
omdat je tegen tranen vecht
Maar op een dag, geloof me
heb je eventjes geen pijn
God zendt een zonnestraaltje
er is een lichtje klein

Een lichtje in je ogen
een streepje blauw, misschien
Je zult in dit stille teken
je geliefde kunnen zien

Heel veel sterkte bij dit verlies

Al lijkt de toekomst niet voorspoedig
Begin toch elke dag blijmoedig

Men hoeft niets te zeggen
Om duidelijk te zijn
Even niets uit te moeten leggen
Waarom je voelt die intense pijn

Gewoon even samen
Mijn hand in die van jou
Dat fijn gevoel van
Ik ben er nu
Ik ben er voor jou