Sterkte / bemoediging gedicht: ‘Als je eens verdrietig bent’

Wees niet bang voor tranen
stop angst niet weg
laat 't verdriet maar komen
want gevoelens zijn oprecht
Er komt een tijd
dat de zon weer gaat schijnen
en dat de tranen, de angst
en ook het verdriet
langzaam gaan verdwijnen

Als alles tegenzit
en niets nog meevalt
weet dan dat de zon weer gaat schijnen
heel traag komt ze op
en zal ze de wolken doen verdwijnen

Heel traag gaat verdriet voorbij
en verdrijft geluk alle pijn
je weet dat ik er voor jou
altijd zal zijn

De vogels gaan weer fluiten
de bloemen gaan weer bloeien
maar geluk, liefde en vriendschap
zullen door alle tegenslag alleen maar groeien

Hoe kun je iemand troosten
bij zo'n groot verdriet?
Je kunt alleen maar zwijgen
want woorden heb je niet
De wereld is zo kleurloos
de lucht is dik en grauw
Je voelt je zelf ook zo
verdwenen is het blauw

De bloemen zijn van plastic
vogelgefluit klinkt onoprecht
Je kunt nu niet genieten
omdat je tegen tranen vecht
Maar op een dag, geloof me
heb je eventjes geen pijn
God zendt een zonnestraaltje
er is een lichtje klein

Een lichtje in je ogen
een streepje blauw, misschien
Je zult in dit stille teken
je geliefde kunnen zien

Heel veel sterkte bij dit verlies

Als ik je verdriet kon verzachten
dan deed ik dat
Als ik voor even
je pijn kon wegnemen
dan deed ik dat
Als ik kon zeggen
"hier is een reden voor"
dan deed ik dat
Het leven kan soms een vreemde wending nemen
onverwacht
en onomkeerbaar
Ik wens je alle kracht en moed
om dit te aanvaarden

— Ingrid van Winsen