Sterkte / bemoediging gedicht: ‘Geloof’

Ook als het koud is in je hart
en je geen warmte uit kunt stralen
Ook als je denken je verwart
en je moet gaan door diepe dalen
Ook als je niets dan zorgen ziet
en je alleen moet door de dagen
Ook als je eenzaam je verdriet
en onbegrepen pijn moet dragen
Ook als je zelfs geen woorden vindt
voor je ontmoedigde gedachten
Ook dán zoekt God Zijn moede kind
dat klein en stil op Hem blijft wachten
En wie zichzelf zo machteloos
zo moe voelt en zo vol van zorgen
Die troost Hij zo een moeder troost
die houdt Hij in Zijn hart geborgen

— Dien de Haan

Ik zou je zo graag troosten
in jouw onvoorstelbare verdriet
de vraag is alleen
hoe doe je zoiets?
Ik weet 't niet
woorden kunnen niet verwoorden
hoe ook mijn hart huilt
het lot van het ouderschap
het verlies van je kind
maak jij nu mee
ik wil je zo graag troosten

Opeens vliegt de vlinder weg
op een onverwacht moment
de vlinder laat veel achter
maar had dit zelf ook niet gepland

Soms lijkt het alsof de vlinder er nog is
zomaar op een ogenblik, heel even
dan helpt het je wat beter te voelen
en sterkt het je om door te gaan met leven

Maar het blijft anders zonder de vlinder
het moois en het goede uit het leven voelt veel minder
zoals vroeger kan het niet meer zijn
en dat besef doet veel verdriet en pijn

— Marieke de Jong

Ben je gebroken door smart?
Kom kind, Ik geef je vrede in 't hart
Mijn kind, ben je het spoor bijster?
Kom in Mijn licht, verlaat het duister!

Ben je zo eenzaam, zo alleen?
Maar Ik ben altijd om je heen!
Voert je weg door diepe duisternis?
Zie dan, Wie er dicht naar je is!

— ingezonden door Tineke de Bruin