Sterkte / bemoediging gedicht: ‘Wij zijn maar als bladeren in de wind’
Wij zijn maar als bladeren in de wind
Ritselend langs de zoom van oude wouden
En alles is onzeker, en hoe zouden wij weten
Wat alleen de wind weet
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Past hierbij — meer sterkte & steun
Een enkel woord
een klein gebaar
houd je op de been
je voelt je een moment
niet meer zo alleen
Indien ik je kon dragen
over de diepe grachten
van je gesukkel en je angsten heen
dan droeg ik je
uren en dagen lang
Indien ik de woorden kende
om antwoord te geven op je duizend vragen
over leven, over jezelf
over liefhebben en gelukkig worden
dan praatte ik met je
uren en dagen lang
Indien ik genezen kon wat omgaat in je hart
aan onmacht, ontevredenheid
en onverwerkt verdriet
dan bleef ik naast je staan
uren en dagen lang
Maar ik ben niet groter
niet sterker dan jij
en ik weet niet alles
en ik kan niet zoveel
ik ben maar een vriend op je weg
al uren en dagen lang
En ik kan alleen maar hopen
dat je dit weet:
je hoeft nooit alleen te vechten
of te huilen
als je een vriend hebt
voor uren en dagen lang
— ingezonden door San Nevelsteen
Ik wens je veel kracht toe
om de donkere wolken weg te blazen
zodat de zon je kan verwarmen...