Sterkte / bemoediging gedicht: ‘Wij zijn maar als bladeren in de wind’

In de drukte van het dagelijks leven
Vergeten we wel eens stil te staan
Het zijn de kleine dingen je gegeven
Die je helpen om weer verder te gaan

Er zijn van die dagen dat alles je lukt
Geen lastige vragen, fier rechtop, niet gebukt
De zon schijnt, geen regen, geen wolk aan de lucht
Het leven is een zegen, lange adem, geen zucht
Soms valt het wat tegen, je gaat door een dal
Bedenkt dan dat na regen, de zon schijnen zal

— ingezonden door Antje Heidekamp-van der Paard

Het is moeilijk om alle buien van het leven te
trotseren
Geef niet op maar blijf proberen
Denk aan morgen, alweer een nieuwe dag
Ik wens je dat voor jou de zon weer snel
schijnen mag

— Marjo Janssen

Leg nou die krant maar even neer
echt lezen doe je toch niet meer
huil nou maar even...
Ja, tegen iemand lichaam aan
zou dat natuurlijk beter gaan
maar huil nou maar even...
Dat jij de enige niet bent
dat is een troost die je al kent
dus huil maar even...
Een ander troosten voor verdriet
dat kan ook niet, dat kan ook niet
maar huil toch even...
Altijd maar flink zijn is niet goed
als je niet weet hoe 't verder moet
huil dan toch even...
Straks, met nog tranen langs je kind
denk je ineens: ik heb weer zin
om door te leven

— Willem Wilmink; ingezonden door Kim