Sinterklaasgedicht: ‘cadeaubon’

O, luister toch eens even
ik heb gedroomd vannacht
dat Sinterklaas een huis vol
met lekkers had gebracht
't was koek en boterletters
't was chocolade fijn
't was borstplaat en janhagel
't was sprits en marsepein

En bij die berg van lekkers
stond onze Sinterklaas
hij sprak en lachte ondeugend
ga nu maar lekker smullen baas
maar wees toch niet te gulzig
eet niet teveel ervan
want ach, je weet toch zeker
dat je er ziek van worden kan

Toen was de Sint verdwenen
en sprong ik dol van pret
om bij dat lekkers te komen
in ene wip uit bed
ik greep een boterletter
ik hapte erin, maar ik vond
hem erg taai, toen werd ik wakker
met mijn kousen in mijn mond

Sinterklaas die mij altijd cadeautjes brengt.
Die mij altijd toch wat schenkt.

En de zwarte piet.
Nee die vergeten wij ook niet.

Die cadeautjes vallen nooit tegen.
Het lijkt net of zwarte piet dan de zak moet legen.

Ik krijg altijd pepernoten er bij.
En dan krijgt Sinterklaas dit mooie gedicht van mij

3 x mist = Sinterklaas

1x
In de verte mist.
Een wolk verhult een geheim.
Eenmaal komt het uit.

2x
De hemel een wolk.
Een boot gaat schuil in de mist.
Dit heet geloven.

3x
Met een groot gebaar
duwt hij alle wolken weg.
Sint houdt van de zon.

— Jan de Bas

Het paard moest even hijgen
bij het slepen van dit pak.
Wat erin zit, mag je raden:
iets moois — en met gemak.