Sinterklaasgedicht: ‘cadeaubon’

Begin december spelen wij een spel

Begin december spelen wij een spel
met kleine kinderen en grote mensen.
Verlangen rijmt op hartenwensen.
We vragen soms te veel, weten we wel.
Begin december spelen wij een spel.
Zonder verliezer is iedereen tevreden.
Zo ging het vroeger, zo gaat het in het heden.
Begin december spelen we een spel.

— Jan de Bas

Wat men in drie honderd twee en veertig zag
Was op zes december de sint zijn sterfdag
Al in het Byzantijnse Mira stierf hij
Met tien jaar later de Turken aan zijn zij

Mira Nicolaas mooie bedevaardsoord
Werd in duizend acht en zeventig verstoord
Want een Italiaanse boot uit Bari
Stal het stoffelijke en zijn relikwie

De brave man kwam niet eens in Spanje aan
En toch zien kinderen hem op die boot staan
Elk jaar keer op keer weer met speelgoed en snoep
Terwijl hij op zijn wit paard de Piet toeroept

Vergezeld als een God met zijn zwarte Raaf
Of is hij de aangekochte zwarte slaaf
Iemand die speelt voor het duiveltje in dood
En nu moet smijten met het hemelse brood

— Vermeersch J.P.

Sinterklaas bestaat als je dat wilt

Oh, het diepste verlangen
weer kind te mogen zijn.
Met grote ogen te kijken
naar het ‘Sinterklaasjournaal’.

In bed liggen dromen van
Pieten bij de voordeur.
Zou er morgenochtend
misschien? Misschien

een boek van mijn lijstje?
Of toch die DVD? De enige
die dat weet is Sinterklaas.
En of die wil bestaan?!

— Jan de Bas - Onder de titel ‘Sinterklaas bestaat als u dat wilt’ bundelde Jan de Bas in 1993 een aantal columns over het sinterklaasfeest.

De Sint werd gespot bij de supermarkt,
gewoon tussen de mensen in de rij.
Met pepernoten in zijn karretje
en een pak speculaas erbij.
Hij knipoogde naar de kassière:
'Voorraad voor een drukke maand, mevrouw.'
Dus proef je straks een pepernootje:
grote kans dat die uit dit karretje kwam — speciaal voor jou.