Sinterklaasgedicht: ‘Van een tevreden Sint’

In een hoekje van de kelder
naast een pepernotenberg
zat een héél klein Zwarte Pietje
en hij snoepte maar, o wat erg!

Ja, wel honderd pepernoten
stopte hij vlug, vlug in zijn mond
en zijn buik werd steeds maar dikker
Pietje toch, da's ongezond!

Strakjes kan je niet meer klimmen
nou, 't is je eigen schuld
omdat je in plaats van zakjes
steeds jouw eigen buikje vult!

— Tonnie Janssen-Engelen

Cadeautje in je schoen

Wie horen we daar prachtig zingen?
Wie staat te dansen en te springen?
Sint zal zeker een cadeautje doen
in jouw klaargezette schoen!

Het eeuwige verlangen

In de verte geluid.
Stoom, mist en wind.

Zingen op de kade.
Verlangen van een kind.

Bewegen van een vlag.
Een boot komt dichterbij.

De tijd staat even stil.
Wij hopen zij aan zij.

Briesen van een paard.
Een hand zwaait in de lucht.

Pepernoten vallen.
Ik groet, ik ben, ik zucht.

— Jan de Bas

Dan denk ik aan 't konijntje, dat ik zag
Als kind vóór Sint Niklaas achter het glas
Van dure speelgoedwinkel. O! dat was
Zo'n prachtig beestje, grijs en wit; het lag

Gezellig in zijn mandje in mooi-groen gras;
En als 'k van school kwam, bleef ik iedre dag
Staan kijken, bang, dat 't weg zou zijn. En, ach!
Eens was het weg: en toen begreep ik pas,

Dat ik toch heimlijk steeds was blijven hopen,
dat ik 't zou krijgen. Thuis heb 'k niet gepraat
Over 't konijntje, maar 'k wou niet meer lopen,

Omdat 'k dan huilde, aan die kant van de straat.
Nu zou 'k me zo'n konijntje kunnen kopen,
Maar ik word zelf al grijs. Want alles komt te laat.

— Johan Andreas Dèr Mouw (geboren in 1863, overleden in 1919)