Sinterklaasgedicht: ‘Een pakje van de Sint klein maar fijn’

Ergens in het warme Spanje,
woont een man heel oud en wijs.
Eens per jaar,rond eind november,
maakt hij weer een lange reis.

Met de boot komt hij naar hier,
om de kindjes te verblijden,
met de allermooiste cadeaus,
komt hij over de daken glijden.

Heel soms gaat het behoorlijk mis,
glijdt hij met paard en al naar benee.
Gelukkig is er een hulpsinterklaas,
dus dat valt dan nog weer mee.

Alleen als je soms hun pakken ziet,
tot op de draad versleten.
Een baard van plukjes watten,
je wilt het echt niet weten.

Alle klazen in den lande,
moeten hetzelfde aan,
zodat er geen verwarring,
onder kinderen kan ontstaan.

Een klaas in een versleten pak,
maakt beslist geen goede sier.
Dus klazen vorm nu samen een front,
doe de échte sint een plezier!!

St. Nikolaas bij een Rijk Kind

Sint Niklaas! kom binnen,
'Wat moois brengt gij mee?
Graag had ik een boekje!....'
'Ik schenk u er twee.'
'Het een zal u leeren,'
'Dat Godsvrucht en deugd'
'Meer waard zijn dan schatten,'
'De bron zijn van vreugd.'
'Het tweede toont klaar u,'
'Wat vreugd men geniet,'
'Zoo men van zijn' rijkdom'
'Ook d' armen iets biedt.'

— Jan Schenkman (geboren in 1806, overleden in 1863) uit: St. Nikolaas en zijn knecht (1850)

Het paard moest even hijgen
bij het slepen van dit pak.
Wat erin zit, mag je raden:
iets moois — en met gemak.

Eerst schudden, dan pas open,
zo hoort het op pakjesavond, weet je wel.
Dan raden, gillen, papier laten slingeren
en pepernoten graaien — heel dat spel.
De Sint kijkt graag hoe jij dat doet,
elk jaar weer met evenveel plezier.
Dus pak maar uit en maak er wat van:
de gezelligste avond begint hier!