Sinterklaasgedicht: ‘We hebben onze schoen gezet’

Sinterklaas mag ik mijn schoentje zetten?
Al ben ik dan een volwassen mens
Er zijn nog zoveel onvervulde dromen
Ik schrijf ze voor u neer als wens

Kunt u misschien zorgen voor voldoende eten?
Voor al die mensen met een hongerige maag
Ze worden door zovelen vergeten,
en u weet de hulpdiensten werken traag

Een beetje troost kunt u vast wel missen
Voor zieken, bejaarden overal
De familie ziet ze vaak als hindernissen
Vaak zitten ze in een heel diep dal

Heeft u nog wat extra's over?
Voor de armen van vandaag
Hun kasboek is net als getover
Zovelen zien hen als plaag

Wat dacht u van een beetje vrede
Om te verjagen al die haat
Hele volken hebben zoveel geleden
Teveel legers staan er paraat

Vergeet u alstublieft niet de kinderen
Hun wereld is al zo verpest
Geef ze een toekomst om op te hopen
Want dat is het enige wat hun rest

Al vervult u maar een heel klein beetje
Wat zou ik dan dankbaar zijn
Ik zet mijn schoen nu op een kleedje
Zing mijn liedjes in de maneschijn

deodorant

Veel achtergebleven gebieden
vervullen de Sint met erbarmen
vandaar dit geschenkje voor jou
verdeel het maar onder de armen

Vervuiling rukt op langzaamaan
daarmee maakt de mensheid een misser
maar dit is een stapje vooruit
een klein stukje aarde weer frisser

— Marianne Busser & Ron Schröder

kalender

Lente zomer herfst en winter
vier getijden bij elkaar
vier kwartalen - twaalf maanden
vormen samen een heel jaar
op de eerste januari
komt hij pas echt goed op gang
en telt hij voor jou de dagen tweeënvijftig weken lang

— Marianne Busser & Ron Schröder

De Sint is streng dit jaar:
pepernoten op rantsoen.
Maar voor jou maakt hij een uitzondering —
jij mag er twee handen vol in doen.