Sinterklaasgedicht: ‘We hebben onze schoen gezet’

Sinterklaas wees welkom
Wees welkom in het land
Wat fijn dat u ook dit jaar
Weer de reis hebt willen maken
En met uw trouwe paardje
Straks weer rijdt op onze daken
De mijter op de oren
En de teugels in de hand

Pieterbaas wat enig
Dat jij er ook weer bent
En als je 't nog niet wist
Dan brengen wij je vast ter kennis:
Kijk uit, want bijna ieder dak
Staat vol TV-antennes
Kom ook een beetje strooien
Want dat zijn we zo gewend

Sinterklaas en Pieter
Let op in het verkeer
Is 't zo koud op het dak
Dat je er bijna van zou huilen?
Kom dan maar lekker binnen
Bij de kachel schuilen
Met koffie en twee koekjes
En dan gaat het vast wel weer

Sint en piet zaten te bedenken

Sint en Piet zaten te bedenken,
wat ze jou eens zouden schenken.
De Sint zat achter zijn bureau,
te kijken wat (...naam ontvanger...)
op zijn/haar lijstje heeft staan.
De Sint zat de hele tijd
maar te denken,
maar in eens wist de Sint het,
misschien wil (...naam ontvanger...)
wel een fiets,
nee ik denk wel een tv.
De sint zei: kom Pieten,
we gaan winkelen,
kijken of ze wat leuks
voor (...naam ontvanger...) hebben.
Kijk eens wat we daar hebben,
een stuiterbal dat is wat voor.

Sinterklaas is weer in ' t land
en de maan schijnt door de bomen
en de kinderen gaan dromen
in hun kinderledikant.

Sinterklaas is weer in ' t land
en de Zwarte Pieten zingen
over zeer geheime dingen
die ze vinden aan het strand.

Sinterklaas is weer in ' t land
en ik denk aan lang geleden
toen de dagen stil vergleden
door een sprookjes winterland.

Sinterklaas is weer in ' t land
maar die langgeleden dagen
zal ik altijd goed bewaren
in mijn kinderledikant.

Wat men in drie honderd twee en veertig zag
Was op zes december de sint zijn sterfdag
Al in het Byzantijnse Mira stierf hij
Met tien jaar later de Turken aan zijn zij

Mira Nicolaas mooie bedevaardsoord
Werd in duizend acht en zeventig verstoord
Want een Italiaanse boot uit Bari
Stal het stoffelijke en zijn relikwie

De brave man kwam niet eens in Spanje aan
En toch zien kinderen hem op die boot staan
Elk jaar keer op keer weer met speelgoed en snoep
Terwijl hij op zijn wit paard de Piet toeroept

Vergezeld als een God met zijn zwarte Raaf
Of is hij de aangekochte zwarte slaaf
Iemand die speelt voor het duiveltje in dood
En nu moet smijten met het hemelse brood

— Vermeersch J.P.