Sinterklaasgedicht: ‘We hebben onze schoen gezet’

"Zodra ik een worteltje vind,
Is het voor het paardje van de Sint."
Zo sprak het kind toen tot zijn kloefje,
Nog als snotneus en niet als boefje.
Goedgelovig betekent nu dom,
Zo klinkt het tegenwoordig alom.
Waar geen Piet de Sint nog gratis helpt,
Zelfs niet voor wat chocolade geld.
Geen schouwtje met wat rook in de wind,
Hier te midden in het labyrint.
Waar je iets koopt zonder voorproefje,
Met wat garantie en een foefje.
Maar ik blijf er bij en maak rechtsom,
Zonder speelgoed en met veel gebrom.
Totdat mijn kind mij suikerig stelpt,
En geen speelgoed, maar een raap bestelt.

Schrijvers kunnen niet zonder.
Elke dichter heeft hem wel.
Kinderen gebruiken hem op school
en beschrijven vel na vel.

Sinterklaas heeft er één van goud.
Hij schrijft ermee in zijn boek,
noteert de stoute kinderen
en ieder leuk huisbezoek

Het is geen groot cadeau,
zeg maar gerust heel erg klein.
Maar Sint en Pieterman weten
dat je er toch blij mee zult zijn.

Ieder popje wil een moeder
ach, dat weet toch iedereen
maar dit kleine lieve popje
nee, die had er nog niet één

Daarom zocht de Sint in Spanje
naar een lieve poppenvrouw
en je raadt het al natuurlijk
Sint die dacht meteen aan jou

— Marianne Busser & Ron Schröder

De Sint is streng dit jaar:
pepernoten op rantsoen.
Maar voor jou maakt hij een uitzondering —
jij mag er twee handen vol in doen.