Poëziealbumversje / gedicht: ‘Een rupsje knaagde aan een blad’
Een rupsje knaagde aan een blad
Toen vroeg de tuinmand: mag jij dat?
Jazeker, zie de rups brutaal
Dat doen wij rupsen allemaal!
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer poëziealbum gedichten
Mij mag je gerust vergeten
als je maar mijn wens onthoudt
en die is, dat je zult worden
een fijn mens, geliefd, vertrouwd
Iemand die niet altijd alles
beter kan of beter weet
't liefst van al zichzelf hoort spreken
maar een ander aandacht geeft
Ieder mens dat wordt geboren
krijgt van zijn goede fee
een helder brandend lampje
van zijn geweten mee
Dat is het licht van binnen
en wie dat heeft geblust
die kan geen weg meer vinden
geen blijdschap en geen rust
Nu hoop ik dat je immer
al word je nog zo oud
al heb je nog zo'n zorgen
je lampje brandend houdt!
Laat je kommer en zorgen
Als het kan rusten tot morgen
Blijf bovendien altijd goedgezind
Dan houd je iedereen tot vrind
Je gaf me je album
hier heb je het weer
Ik schreef een klein versje
voor jou daarin neer
Het zijn weinig woorden
mijn wens is maar klein
Laat heel je leven
een zonnestraal zijn