Poëziealbumversje / gedicht: ‘Aan de stille waterkant’

Je zit bij mij in de onderbouw
maakt allemaal je werkjes trouw
In de huishoek loop je op hoge hakken
aan de knutseltafel zit je lekker te plakken
Schilderen, puzzelen vind je allemaal fijn
heel erg spannend is natuurlijk de leeslijn
Je doet het allemaal met een vrolijke lach
ik hoop dat het altijd zo blijven mag

Soms voel ik me gelukkig
Soms kwijn ik weg van verdriet
Ook al ga ik wenen
Er is niemand die het ziet
Maar jij staat bij me
Altijd aan mijn zij
Je doet de zon weer schijnen!
Je maakt me weeral blij!

Kees Keeshond wil geen hond meer zijn
hij zei: ik word een heer
zoals mijn baas met vest en jas
een hoedje en zo meer
en aan mijn poot hang ik een stok
waarmee soms heren lopen
en als ik een winkel zie
ga ik een pijpje kopen
Maar toen zag die Kees een poes
en was hij toch weer hond
sprong blaffend, bijtend door de tuin
de aarde vloog in het rond
Ach ...(naam)..., dat houdt niemand vol
je valt dan net als Kees Keeshond
heel spoedig uit je rol

Een vrolijk gezichtje
met ogen die stralen
Een stel rappe handen
dat niet weet van dralen
Een hartje van goud
vol lust, lol en plezieren
Dat zijn de dingen
die elk meisje sieren