Poëziealbumversje / gedicht: ‘Kabouter Christoffel’

Hobbelpaardje, breng dit versje
gauw naar mijn vriendinnetje
Kijk goed uit en struikel niet
en val niet op je kinnetje

Doe als kind je kleine plichten
Wees gehoorzaam, lief en goed
Wees geduldig en tevreden
Altijd blij en welgemoed
Want bedenk, je bent nog klein
Maar eens zal je groter zijn
Wie als kind zijn plicht niet doet
Doet het later ook niet goed

In 't bos van geluk staat een hutje
twee ramen zitten er in
ernaast is een waterputje
daar woont een betoverende spin

Ik vroeg aan die spin iets te weven
waaraan je iets hebben zou
ze heeft me een draadje gegeven
dat geef ik nu hier aan jou

Je moet het maar goed bewaren
dit gouddraadje van geluk
want gouddraad is niet als garen
het gaat zo gemakkelijk stuk

Maar mocht dat een keer gebeuren
- wat ik toch echt niet hoop -
dan moet je maar niet gaan treuren
dan leg je gewoon een knoop

Een vrolijk humeurtje
Een vriendelijke lach
Is 't levensdeuntje
Van iedere dag