Poëziealbumversje / gedicht: ‘Ik ken een dame met een grote hoed’
Ik ken een dame met een grote hoed
Zij weet hoe ze fietsen moet
Alles kan ze, alles weet ze
Op één ding na, dat vergeet ze
LACHEN heeft ze nooit geleerd
Te veel poeder opgesmeerd
Als jij nu lacht met heel je snoet
Ben je rijker dan die dame met haar hoed
Meer poëziealbum gedichten
Oh, hoe gelukkig ben je toch
Oh, hoe gelukkig ben je toch
Allebei jouw ouders leven nog
Maar als je voor de helft eens wist
Wat toch een arm weesje mist
Misschien dat je dan droevig wordt
En op dit blaadje tranen stort
Het enige dat ik wens en bidt
Is dat je je ouders nog lang bezit
Zul je in je leven
Zul je in je leven
Steeds opnieuw weer liefde geven?
Steeds opnieuw en nooit genoeg
Aan de zwakken
Aan de sterken
Aan wie rusten
Aan wie werken
Ook aan wie er niet om vroeg
Leer met eigen ogen kijken
Leer met eigen ogen kijken
Leer op eigen benen staan
Eerlijk je eigen mening zeggen
Leer je eigen hart verstaan
En moedig door het leven te gaan
Ik voel me o zo heppie
Ik voel me o zo heppie
zo heppie deze dag
En als je vraagt: "Wat heppie?"
als ik een vragen mag?
Dan zeg ik: "Hoe wat heppie?"
Wat heppik aan die vraag?
Heppie nooit dat heppieje
dat ik hep vandaag?!
— ingezonden door Saskia Janssen