Poëziealbumversje / gedicht: ‘Een vrolijk gezichtje’

Het kangoeroetje droeg een hoedje
En een hemdje met een koortje eraan
En als hij ergens op bezoek ging
Zette hij zijn hoedje af
Maar zijn hemdje hield hij aan

Vroeg uit de veren
nimmer te laat
ijverig leren
luisteren naar raad
wenken en denken
vroeg naar bed
dat zal je geven
gezondheid en pret

— ingezonden door Marijke van de Haterd

Een vogel zat op het zebrapad
in elkaar gedoken
Al vliegend door de grote stad
had hij een poot gebroken
De mensen dromden er omheen
daar op het drukke plein
't Verkeer stond stil... nou zie je maar
hoe lief de mensen zijn

Als je later na veel jaren
nog eens in dit album leest
denk dan wie er in je jeugd
je vriendinnen zijn geweest
en wanneer je in gedachten
dan nog eens doorloopt die lange rij
denk dan ook mijn lieve ....(naam)....
nog eens een keertje aan mij