Poëziealbumversje / gedicht: ‘Heel ver verscholen achterin het riet’

Van mama of papa
Ben je ver van huis mijn kindje
en je zoekt in donkere nacht
naar een haven om te rusten
weet dat thuis je bedje wacht

Twee paar handen om te groeten
en twee stemmen die verblijd
om jouw thuiskomst zullen roepen
welkom, welkom lieve meid

Altijd zijn er open armen
waar je rust en warmte vindt
wat er ook gebeurt in het leven
thuis blijft steeds jouw haven kind

Tussen blokken, poppen en kralen
Lego, puzzels en veel meer
Ben ik in mijn pen geklommen
En schrijf ik voor jou dit versje neer
Zodat je later nog zult weten
Als je deze regels leest
En je veel weer bent vergeten
Wie jouw kleuterjuffie is geweest

Gaat 't buiten soms stormen
zo hard als het wil
Maar 't zonnetje binnen
schijnt vriendelijk en stil
Voor ouden en jongen
voor groot en voor klein
Voor ieder kan 't binnen
een zonnetje zijn

Ik liep eens langs een beekje
en zag drie bloempjes staan
Het eerste was een viooltje
maar dat stond mij niet aan
Het tweede was een roosje
maar ook dat was het niet
Het derde moest ik hebben
dat was een Vergeet-mij-niet