Poëziealbumversje / gedicht: ‘Al word ik astronaut’

Een poesje uit Drenthe
liet zijn staartje permanenten
Een muisje die het zag
schoot hartelijk in de lach

Mij mag je gerust vergeten
als je maar mijn wens onthoudt
en die is, dat je zult worden
een fijn mens, geliefd, vertrouwd
Iemand die niet altijd alles
beter kan of beter weet
't liefst van al zichzelf hoort spreken
maar een ander aandacht geeft

Een eekhoorntje, een konijntje en een beertje
Zaten te lezen in de wei
Toen kwam er opeens een muisje bij, dat zei
Denk nog eens aan mij

Kees Keeshond wil geen hond meer zijn
hij zei: ik word een heer
zoals mijn baas met vest en jas
een hoedje en zo meer
en aan mijn poot hang ik een stok
waarmee soms heren lopen
en als ik een winkel zie
ga ik een pijpje kopen
Maar toen zag die Kees een poes
en was hij toch weer hond
sprong blaffend, bijtend door de tuin
de aarde vloog in het rond
Ach ...(naam)..., dat houdt niemand vol
je valt dan net als Kees Keeshond
heel spoedig uit je rol