Poëziealbumversje / gedicht: ‘Waarom is het altijd: later’

Het kangoeroetje droeg een hoedje
En een hemdje met een koortje eraan
En als hij ergens op bezoek ging
Zette hij zijn hoedje af
Maar zijn hemdje hield hij aan

Als hevige storm en regenvlagen
Langs sombere luchten jagen
Bedenk dan, hoe donker het ook mag zijn
Na regen komt toch weer zonneschijn

Eerst een knopje op een steel
Later wordt het groot en geel
Net een stralend zonnetje
Tot het eindelijk overal
Zilveren pluisjes krijgen zal
Net een lampionnetje
Als je dan met een keer blazen
Al die pluisjes weg kunt jagen
Word je minstens honderd jaar
Werkelijk waar!
Probeer het maar!

Op de hoek van de Berenstraat
staat een "Wees-Vrolijk-Automaat"
Je stopt er een kwartje in en dan
word je zo vrolijk als het maar kan
Je danst en zingt de hele dag
zelfs als je niet dansen en zingen mag!
Waarom ik dan zo kribbig kijk
ik ben vandaag geen kwartje rijk
En trouwens, ik vind het wel zo fijn
om als ik kribbig ben, kribbig te zijn