Poëziealbumversje / gedicht: ‘Een vogel zat op het zebrapad’
Een vogel zat op het zebrapad
in elkaar gedoken
Al vliegend door de grote stad
had hij een poot gebroken
De mensen dromden er omheen
daar op het drukke plein
't Verkeer stond stil... nou zie je maar
hoe lief de mensen zijn
Meer poëziealbum gedichten
Voor het laatste albumblad
Voor het laatste albumblad
Niet enkel uit bescheidenheid
staat hier mijn versje, heus
er was geen ander blaadje leeg
ik had geen andere keus
Toch loont het
wel de moeite
zo achter in de rij
want als je achteraan begint
denk je het eerst aan mij!
Als je later na veel jaren
Als je later na veel jaren
nog eens in dit album leest
denk dan wie er in je jeugd
je vriendinnen zijn geweest
en wanneer je in gedachten
dan nog eens doorloopt die lange rij
denk dan ook mijn lieve ....(naam)....
nog eens een keertje aan mij
Heel veel plezier
Heel veel plezier
en soms een traantje
Heel veel zon
en soms een maantje
Meestal wakker
en soms wel eens moe
En een heleboel vrienden
dat wens ik je toe
Een meisje vrolijk
Een meisje vrolijk
Zo vriendelijk als jij
Verdient wel een versje
Met een plaatje erbij
In heel weinig woorden
Schrijf ik hier een wens:
Blijf een aardig meisje
Word maar een gelukkig mens