Poëziealbumversje / gedicht: ‘Ik stond aan het strand’
Ik stond aan het strand
en schreef mijn naam in het natte zand
Toen kwamen de wind en de regen
om de letters uit te vegen
Maar hier blijft mijn naam
voor altijd staan
Meer poëziealbumversjes
Is het echt zo lang geleden
Is het echt zo lang geleden
dat jij nog een baby was
dat ik je heb leren lopen
heel voorzichtig, pas voor pas?
Dat ik liedjes heb gezongen
met jou bovenop mijn knie
je bent al zo groot, mijn dochter
ik weet echt niet wat ik zie
'k Zou je zoveel willen zeggen
maar dit blaadje is te kort
daarom wens ik nu alleen maar
dat je heel gelukkig wordt!
Op school is het lang niet altijd pret
Op school is het lang niet altijd pret
je moet er netjes schrijven
en heb je soms niet opgelet
dan moet je 's middags blijven
maar doe alles zoals het moet
dan gaat ook het moeilijkste werk goed
— ingezonden door Marijke van de Haterd
Als je me later soms nodig hebt
Als je me later soms nodig hebt
aarzel dan niet en geef me een seintje
Ik kom op de step, de fiets of de brommer
of desnoods met het boemeltreintje
En zit je in Parijs of Rome
dan zal ik met het vliegtuig komen
Veel moet je leren
Veel moet je leren
En veel moet je weten
Wil je daarom niet vergeten
Een wijs hartje te begeren
Van Jezus die zo vriendelijk zei
"Laat de kinderen komen tot Mij"
Staat het er niet tussen?
Laat er een schrijven die precies past. Dit heb je al gekozen:
- Poëziealbum
- Gedicht