Poëziealbumversje / gedicht: ‘Ik wil wat in je poezie schrijven’

Ik liep eens langs een weggetje
en zag drie bloempjes staan
Het eerste was een boterbloem
die stond me niet zo aan
Het tweede was een paardebloem
ook die beviel mij niet
Het derde moest het wezen
't was een Vergeet Mij Niet

O wat fijn om klein te zijn
Klein verdrietje, grote pret
En als je moe bent lekker naar bed
Toch word je groter elke dag
Steeds meer dingen die je moet en mag
Vallen en opstaan, zo zal het gaan
Het geluk moet je zoeken
Als je het vindt, pak het aan!

Heel ver verscholen
achterin het riet
zit een heel klein puttertje
en zingt "vergeet mij niet!"

— ingezonden door Karin Kramer

Zul je in je leven
Steeds opnieuw weer liefde geven?
Steeds opnieuw en nooit genoeg
Aan de zwakken
Aan de sterken
Aan wie rusten
Aan wie werken
Ook aan wie er niet om vroeg