Poëziealbumversje / gedicht: ‘Wie zijn sokken stopt met leugens’

Eens zul je groot zijn
op je eigen benen staan
dan zet jij je stappen
naar een nieuw bestaan...
Eens zul je groot zijn
dan is het kind-zijn voorbij
bouw je aan je eigen leven
met een ander aan jouw zij...
Eens zul je "volwassen" heten
dan trek je je eigen lijn
en hoop ik dat je in je hart weet
dat wij er altijd voor jou zullen zijn

Je vraagt mij of ik op dit blad
een vers aan jou wil schenken
Opdat je bij het zien daarvan
aan mij zou kunnen denken
Voldoen hieraan is mijn wens
maar graag zou ik weten
Of je ook zonder albumblad
mij nimmer zult vergeten

In het groot computer bos
Zag ik op het floppy mos
Een delete me nietje staan
Met een klingel chip eraan
Het speelde zacht dit lied
Delete je e-mail vriendje niet

Laat je kommer en zorgen
Als het kan rusten tot morgen
Blijf bovendien altijd goedgezind
Dan houd je iedereen tot vrind