Poëziealbumversje / gedicht: ‘In het groot computer bos’

Als een kleine ster daar aan de hemel
zo twinkel jij hier op aard
Ontvang van allen die jou kennen
alle liefde, dat ben je waard
Je toekomst is nog maar pas begonnen
en alles ligt nog in het verschiet
leed en liefde zullen jouw pad eens kruisen
maar vergeet dan bij dit alles niet
Dat wat er ook maar mag gebeuren
jij zelf bepaalt en geef je leven kleur
De basis van dit alles is
je eigen leven, met een goed humeur

Gelukkig zijn is een levenstechniek
Het trilt door je hart als snaren muziek
Doch na zorgen of na druk
Springt er een snaar van het tere geluk
Maar ook na zorgen of na pijn
Daagt weer de morgen en zonneschijn
Dan trilt er weer door jouw hart snaren muziek
En jij bent iemand van deze levenstechniek

Ik ken een dame met een grote hoed
Zij weet hoe ze fietsen moet
Alles kan ze, alles weet ze
Op één ding na, dat vergeet ze
LACHEN heeft ze nooit geleerd
Te veel poeder opgesmeerd
Als jij nu lacht met heel je snoet
Ben je rijker dan die dame met haar hoed

Leer met eigen ogen kijken
Leer op eigen benen staan
Eerlijk je eigen mening zeggen
Leer je eigen hart verstaan
En moedig door het leven te gaan