Poëziealbumversje / gedicht: ‘De lapjeskat vouwt hoedjes’

Ik stond aan het strand
en schreef mijn naam in het natte zand
Toen kwamen de wind en de regen
om de letters uit te vegen
Maar hier blijft mijn naam
voor altijd staan

Eer zet een kraai een slaapmuts op
Eer danst een haring op zijn kop
Eer zwemt een schelvis in de pan
Eer dat ik jou vergeten kan

Zeven kleine, witte geitjes
speelden vrolijk in de wei
Wees jij, net zoals die geitjes
altijd opgewekt en blij

Foei, foei, een vouwtje in dit blaadje
en bovendien nog vastgeplakt
Wat zou dat wezen? vraag je gewis
is het weer iets dat mode is?
Nee, welnee, mijn beste meid
't is enkel voor de aardigheid
Zodat je onder al je vrinden
mijn blad het eerst terug zult vinden