Poëziealbumversje / gedicht: ‘Boven op de bergen’

Een versje schrijven doe ik graag
maar zat er toch mee in mijn maag
want iedereen die voor mij was
de meester, de meisjes uit de klas
je pa, je moe, ja ieder mens
wensten je reeds wat ik je wens
dat je tot aan je oude dag
maar heel gelukkig leven mag

Wangetjes, als appeltjes zo rond
Lieve ....(naam)...., blijf gezond

Kees Keeshond wil geen hond meer zijn
hij zei: ik word een heer
zoals mijn baas met vest en jas
een hoedje en zo meer
en aan mijn poot hang ik een stok
waarmee soms heren lopen
en als ik een winkel zie
ga ik een pijpje kopen
Maar toen zag die Kees een poes
en was hij toch weer hond
sprong blaffend, bijtend door de tuin
de aarde vloog in het rond
Ach ...(naam)..., dat houdt niemand vol
je valt dan net als Kees Keeshond
heel spoedig uit je rol

Leer met eigen ogen kijken
Leer op eigen benen staan
Eerlijk je eigen mening zeggen
Leer je eigen hart verstaan
En moedig door het leven te gaan