Poëziealbumversje / gedicht: ‘Kees Keeshond wil geen hond meer zijn’
Kees Keeshond wil geen hond meer zijn
hij zei: ik word een heer
zoals mijn baas met vest en jas
een hoedje en zo meer
en aan mijn poot hang ik een stok
waarmee soms heren lopen
en als ik een winkel zie
ga ik een pijpje kopen
Maar toen zag die Kees een poes
en was hij toch weer hond
sprong blaffend, bijtend door de tuin
de aarde vloog in het rond
Ach ...(naam)..., dat houdt niemand vol
je valt dan net als Kees Keeshond
heel spoedig uit je rol
Meer poëziealbum gedichten
Ik schrijf in het rood
Ik schrijf in het rood
Ik schrijf in het blauw
Dat ik verschrikkelijk veel van je hou
Ik schrijf het heel groot
Ik schrijf het heel klein
Ik hoop dat je altijd gelukkig zult zijn
Wees stralend als een zonnebloem
Wees stralend als een zonnebloem
En vrolijk als een geitje
Dan zegt een ieder die jou ziet
Dat is een aardig meidje
In een poezie hoort een praatje
In een poëzie hoort een praatje
Maar dat valt soms echt niet mee
Ha, nu heb ik wat gevonden:
Leef lang, gelukkig en tevree
Ik had op dit blad nog niets geschreven
Ik had op dit blad nog niets geschreven
toen er een spook mijn raam kwam binnen
zweven
Hij ging er met mijn pen vandoor
ik riep: "hè spook, dat mag niet hoor!"
Hij lachte me uit en begon te schrijven:
dat ...(naam)... heel gelukkig mag blijven
Eigenlijk ben ik het eens met dat spook
hij heeft toch gelijk, hè?
Dat vind jij toch ook?!
— ingezonden door Saskia Janssen