Poëziealbumversje / gedicht: ‘Bij de zeven dwergen’

Wees zacht als een roosje
En ijverig als een bij
Dan maak je je moeder
En ook je vader heel blij

Bij de bakker om de hoek
Stond een hele grote koek
...(naam)... wilde die gaan halen
Maar ze kon hem niet betalen

Er was eens een heel klein beertje
dat beertje heette Poeh
Het was een grappig beertje
zonder al teveel gedoe
Hij zit hier op het plaatje
zijn vriendjes zijn erbij
Hij maakt heel graag een praatje
en weet je wat hij zei?
Ik ken een heel lief meisje
...(naam)... is haar naam
Ik zing voor haar een wijsje
omdat ik in haar poëzie mag staan

In 't bos van geluk staat een hutje
twee ramen zitten er in
ernaast is een waterputje
daar woont een betoverende spin

Ik vroeg aan die spin iets te weven
waaraan je iets hebben zou
ze heeft me een draadje gegeven
dat geef ik nu hier aan jou

Je moet het maar goed bewaren
dit gouddraadje van geluk
want gouddraad is niet als garen
het gaat zo gemakkelijk stuk

Maar mocht dat een keer gebeuren
- wat ik toch echt niet hoop -
dan moet je maar niet gaan treuren
dan leg je gewoon een knoop