Poëziealbumversje / gedicht: ‘Rozen, zachter als satijn’

In dit boek staan vele wensen
Van grote en van kleine mensen
Dus kan ik voor mijn fatsoen
Ook niet anders doen
Ik wens je geluk en vreugde
En ook nog vele deugden
Wees voor ieder een zonneschijn
Dan zal men daar blij mee zijn

Altijd staat er in zo'n album
dat je lief moet zijn en zoet
dat je niet eens stout mag wezen
en dat je steeds goed leren moet

Hoor eens lieve meid
trek je er maar niets van aan
want al die grote mensen
hebben vroeger net als jij gedaan!

Ik zag de elfjes in het bos
De kaboutertjes op het mos
Ze zaten in het licht van de maan
Ik bleef een poosje bij hen staan
Ik hoorde ze babbelen met elkaar
En wat ze zeiden is heus waar
Ze zeiden de hele tijd
Goh, wat is die ...(naam)... toch een
lieve meid!

Een kikkertje in een plas
was zo in zijn sas
Een vrolijk musje op een kei
voelde zich enorm blij
Een snorrende poes op de traptreden
was helemaal tevreden
Wees jij ook zoals deze diertjes
dan beleef jij nog heel veel pleziertjes