Poëziealbumversje / gedicht: ‘Ik wou rijmen’
Ik wou rijmen
Maar het wou niet lukken
Beet mijn liniaal in stukken
Goot pardoes de inktpot leeg
En kneep mijn penhouder tot deeg
Tenslotte is er toch een rijm gekomen
Wie had dat ooit durven dromen?
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer poëziealbum gedichten
Ik schrijf in het rood
Ik schrijf in het blauw
Dat ik verschrikkelijk veel van je hou
Ik schrijf het heel groot
Ik schrijf het heel klein
Ik hoop dat je altijd gelukkig zult zijn
Plaag je broertje/zusje niet
Doe je moeder geen verdriet
Zit de juf/meester niet te sarren
Niet met vriendjes harrewarren
Doe geen dier onnodig pijn
Maar probeer altijd lief te zijn
Eerst een knopje op een steel
Later wordt het groot en geel
Net een stralend zonnetje
Tot het eindelijk overal
Zilveren pluisjes krijgen zal
Net een lampionnetje
Als je dan met een keer blazen
Al die pluisjes weg kunt jagen
Word je minstens honderd jaar
Werkelijk waar!
Probeer het maar!
Zeg nooit: dat kan ik niet
Maar wel: ik zal het proberen
Dan sta je echt versteld
Hoeveel een mens kan leren