Poëziealbumversje / gedicht: ‘Ik wou rijmen’
Ik wou rijmen
Maar het wou niet lukken
Beet mijn liniaal in stukken
Goot pardoes de inktpot leeg
En kneep mijn penhouder tot deeg
Tenslotte is er toch een rijm gekomen
Wie had dat ooit durven dromen?
Meer poëziealbumversjes
Lief mensje ik wens je
Lief mensje
ik wens je
zoveel zegen
allerwegen
dat je later kunt zeggen
met goed fatsoen
wat moet ik met
al die zegen doen?
Als een kleine ster daar aan de hemel
Als een kleine ster daar aan de hemel
zo twinkel jij hier op aard
Ontvang van allen die jou kennen
alle liefde, dat ben je waard
Je toekomst is nog maar pas begonnen
en alles ligt nog in het verschiet
leed en liefde zullen jouw pad eens kruisen
maar vergeet dan bij dit alles niet
Dat wat er ook maar mag gebeuren
jij zelf bepaalt en geef je leven kleur
De basis van dit alles is
je eigen leven, met een goed humeur
Nu en als je groot bent lieve kind
Nu en als je groot bent lieve kind
Jouw papa of mama is altijd je grote vrind
Dat de weg die voor jou is gekozen
Steeds bezaaid mag zijn met rozen
En komt er eens een donkere dag
Dan ben ik er weer waar je steeds op rekenen
mag
— ingezonden door Marion Knippels
Het geluk is als een vlinder
Het geluk is als een vlinder
die altijd net buiten jouw bereik is
als je er jacht op maakt
maar die mogelijkerwijs op je neer strijkt
als je rustig blijft zitten
Staat het er niet tussen?
Laat er een schrijven die precies past. Dit heb je al gekozen:
- Poëziealbum
- Gedicht