Poëziealbumversje / gedicht: ‘Er waren eens zeven kaboutertjes’
Er waren eens zeven kaboutertjes
Dat waren zulke stoutertjes
Ze plukten bloempjes zo klein
Die zullen vast voor ....(naam).... zijn
Meer poëziealbumversjes
Wie niet hoeft te haasten en dringen
Wie niet hoeft te haasten en dringen
maar soms verwonderd stil kan staan
En blij zijn om kleine dingen
zal als een rijk mens door 't leven gaan
Weet je hoe je een hart moet ontsluiten
Weet je hoe je een hart moet ontsluiten?
Leer dan twee regeltjes van buiten:
Zeg steeds "alsjeblieft" en "dank je wel"
Dan opent elk mensenhart zich snel
Heel hoog boven 't vlakke land
Heel hoog boven 't vlakke land
Zag ik plotseling jouw gezicht
In een zilveren wolkenrand
Vind je dat geen mooi gedicht?
Al word ik astronaut
Al word ik astronaut
in een ruimteraket
en ben jij misschien al getrouwd
en woon je in een flat
dan denk ik toch wel eens: hoera
dat ik hier in je album sta!
Staat het er niet tussen?
Laat er een schrijven die precies past. Dit heb je al gekozen:
- Poëziealbum
- Gedicht