Poëziealbumversje / gedicht: ‘Vriendschap staat zo vast als muren’

Ik heb eens in de hemel gekeken
Daar zaten alle engeltjes allemaal te eten
Behalve ...(naam)..., die zat in een hoekje
Met een grote scheur in haar broekje

Nu en als je groot bent lieve kind
Jouw papa of mama is altijd je grote vrind
Dat de weg die voor jou is gekozen
Steeds bezaaid mag zijn met rozen
En komt er eens een donkere dag
Dan ben ik er weer waar je steeds op rekenen
mag

— ingezonden door Marion Knippels

Ik wil wat in je poezie schrijven
Maar ik weet niet wat
Zullen we vriendinnen blijven?
Hoe bevalt je dat?

Het kangaroetje droeg een hoedje
en een hemdje met een koortje eraan
en als hij ergens op bezoek ging
zette hij zijn hoedje af
maar zijn hemdje hield hij aan