Poëziealbumversje / gedicht: ‘Blauw is de hemel’

Woorden zeggen niet wat wij bedoelen
Niets omschrijft wat jij moet voelen
Vreselijk lijkt ons de pijn
Konden we maar bij je zijn...

Wees vrolijk als een nachtegaal
Vriendelijk als een zonnestraal
Op school een tien voor vlijt
En thuis.... een lieve meid!

Ik liep eens langs een weggetje
en zag drie bloempjes staan
Het eerste was een boterbloem
die stond me niet zo aan
Het tweede was een paardebloem
ook die beviel mij niet
Het derde moest het wezen
't was een Vergeet Mij Niet

'k Heb op dit blaadje zitten turen
van 's morgens vroeg tot 's avonds laat
Ik liep bij vrienden en buren
doch niemand gaf mij goede raad
Ik wist niet wat ik erop moest schrijven
mijn razernij steeg toen ten top
Ik liet het blaadje een blaadje blijven
en schreef alleen mijn naam erop