Sterkte / bemoediging gedicht: ‘Uit 't diepste dal gekropen’
Uit 't diepste dal gekropen
langzaam aan een stapje meer
in een tijd dat je gaat hopen
naar een leven zonder zeer
Tranen die dan zullen drogen
op je moedeloos gelaat
zodat in je droeve ogen
langzaam weer een lach ontstaat
Eind'lijk kun je weer genieten
van wat leeft al om je heen
in een ander te verdiepen
ben je niet meer zo alleen
't Lijkt of ben je weer geboren
op de aarde terug gezet
waar je zolang zal behoren
tijdens leed en tijdens pret
Weet dat je terug kan vallen
in die meters diepe put
en de weg weer doet versmallen
die je ging... al zo beschut
Wederom opnieuw te starten
met een traan en goede moed
laten zien de wens in 't harte
maakt dat leven hopen doet
— Carla Gonggrijp
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer sterkte & steun gedichten
Nooit de moed opgeven
ook al is het (leven) soms zwaar
Durven om verder te leven
met en voor elkaar
Nooit zomaar accepteren
laat een uitdaging niet staan
Huilen, lachen, knokken, leren
om toch weer verder te gaan
Nooit? probeer het maar
geef het niet snel gewonnen
Iemand staat altijd ergens klaar
bij elkaars levensbronnen
Als je door verdriet wordt neergeslagen
Het waarom van dit aan niemand kunt vragen
Dan is het goed dat je zoveel goede mensen ziet
Ook al vinden zij de juiste woorden niet
Ik wens je veel kracht toe
om de donkere wolken weg te blazen
zodat de zon je kan verwarmen...
Life is not easy
and it will never be
but you must remember
you've got friends
and one of them is me
— ingezonden door Manuela