Sterkte / bemoediging gedicht: ‘Uit 't diepste dal gekropen’
Uit 't diepste dal gekropen
langzaam aan een stapje meer
in een tijd dat je gaat hopen
naar een leven zonder zeer
Tranen die dan zullen drogen
op je moedeloos gelaat
zodat in je droeve ogen
langzaam weer een lach ontstaat
Eind'lijk kun je weer genieten
van wat leeft al om je heen
in een ander te verdiepen
ben je niet meer zo alleen
't Lijkt of ben je weer geboren
op de aarde terug gezet
waar je zolang zal behoren
tijdens leed en tijdens pret
Weet dat je terug kan vallen
in die meters diepe put
en de weg weer doet versmallen
die je ging... al zo beschut
Wederom opnieuw te starten
met een traan en goede moed
laten zien de wens in 't harte
maakt dat leven hopen doet
— Carla Gonggrijp
Meer sterkte gedichten
Waarom zijn er zoveel vragen
Waarom zijn er zoveel vragen
Waarom is er zoveel pijn
Waarom zijn er zoveel dingen
Die niet te begrijpen zijn
— Ria Schut-Diks
Telkens als men denkt
Telkens als men denkt
't gaat niet meer
Schijnt er een lichtstraal
keer op keer
Die de kracht en de moed geven
om verder te leven
Een woord van troost
Een woord van troost
een warme gloed
wil ik je bij deze sturen
zodat je weet
dat ik aan je denk
in deze droeve uren
Een leven is een geschenk
Een leven is een geschenk
samen gesmolten uit twee mensen
Alle liefde van de wereld
dat is wat zij het wensten
Soms is het niet gegeven
een leven op aarde door te staan
Weet dan dat het in vele harten
als een beschermengeltje verder zal gaan
Staat het er niet tussen?
Laat er een schrijven die precies past. Dit heb je al gekozen:
- Sterkte
- Gedicht