Sterkte / bemoediging gedicht: ‘Uit 't diepste dal gekropen’
Uit 't diepste dal gekropen
langzaam aan een stapje meer
in een tijd dat je gaat hopen
naar een leven zonder zeer
Tranen die dan zullen drogen
op je moedeloos gelaat
zodat in je droeve ogen
langzaam weer een lach ontstaat
Eind'lijk kun je weer genieten
van wat leeft al om je heen
in een ander te verdiepen
ben je niet meer zo alleen
't Lijkt of ben je weer geboren
op de aarde terug gezet
waar je zolang zal behoren
tijdens leed en tijdens pret
Weet dat je terug kan vallen
in die meters diepe put
en de weg weer doet versmallen
die je ging... al zo beschut
Wederom opnieuw te starten
met een traan en goede moed
laten zien de wens in 't harte
maakt dat leven hopen doet
— Carla Gonggrijp
Meer sterkte & steun gedichten
Hope knowing that you're thought of
Hope knowing that you're thought of
in a very special way
will add an extra little bit
of sunshine to your day
In de drukte van het dagelijks leven
In de drukte van het dagelijks leven
Vergeten we wel eens stil te staan
Het zijn de kleine dingen je gegeven
Die je helpen om weer verder te gaan
Liefde is onbetaalbaar
Liefde is onbetaalbaar
Geluk soms onbereikbaar
Vriendschap soms zo kwetsbaar
Echter één ding hebben ze gemeen:
In moeilijke tijden houden ze je op de been
— ingezonden door Nathalie
Ik zou je zo graag troosten
Ik zou je zo graag troosten
in jouw onvoorstelbare verdriet
de vraag is alleen
hoe doe je zoiets?
Ik weet 't niet
woorden kunnen niet verwoorden
hoe ook mijn hart huilt
het lot van het ouderschap
het verlies van je kind
maak jij nu mee
ik wil je zo graag troosten