Poëziealbumversje / gedicht: ‘Soms ben je stout’

Vlieg in je leven
als een vogeltje zo vrij
langs de bloemetjes in mei
langs 't zonnetje, zo blij
dan blijft iedereen zo vriendelijk
als jij

Je ziet wel aan mijn pen
Dat ik geen notaris ben
Maar toen ik begon
Heb ik gedaan wat ik kon

Ik schrijf in een boek
anders raken ze zoek
m'n gedachten
wat ik denk, wat ik voel
wat ik verder bedoel
en alles wat ik kan verwachten
Maar vooral over jou
omdat jij met mij wou praten
lopen en lachen
maar m'n hoofd zit zo vol
en m'n hart slaat op hol
omdat jij op mij staat te wachten

Een houtworm zat in een keukenstoel
en at en at een heleboel
Op die stoel zat tante Lien
ze had de houtworm nog nooit gezien
En die at maar door en at maar door
totdat de stoel krikte en krakte
En tante Lien om kwart voor tien
pardoes door de stoel heen zakte