Poëziealbumversje / gedicht: ‘De deur blijft openstaan’

Ik stak voor de grap
mijn neusje in de pap
Maar ach, die pap was heet
zij hadden mij lelijk beet!

Zeven kleine, witte geitjes
speelden vrolijk in de wei
Wees jij, net zoals die geitjes
altijd opgewekt en blij

Ik wou rijmen
Maar het wou niet lukken
Beet mijn liniaal in stukken
Goot pardoes de inktpot leeg
En kneep mijn penhouder tot deeg
Tenslotte is er toch een rijm gekomen
Wie had dat ooit durven dromen?

Als ik naar ....(naam).... kijk
Zie ik een lachend gezicht
Voor dit lachende meisje
Heb ik jammer genoeg geen gedicht
Maar wel een wens, allicht:
....(naam)...., blijf zo'n olijk guitje
En houd je lachende snuitje