Paasgedicht: ‘Samen aan het paasontbijt’
Samen aan het paasontbijt,
met eitjes, brood en zon erbij:
de mooiste dingen zijn heel gewoon —
fijne Pasen, van ons allebei.
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer pasen gedichten
Er was al
een lammetje
geboren
lurkend
aan de ivoren
kon je het zuigen horen
t was al
een paaslammetje
veel te vroeg
maar blijkbaar
toch al
sterk genoeg.
de volgende dagen
springen alle hazen
ze hebben het razend druk
Want het is bijna Pasen!
Zou de paashaas al geweest zijn?
kijk eens even om je heen
ligt er soms een piepklein eitje
bij een boom of naast een steen?
Ga maar kijken bij de stuiken
of je daar een eitje ziet
zou de paashaas al geweest zijn?
kijk eens gauw - ík weet het niet.
Rode eitjes, gele eitjes
paarse eitjes - groen en blauw
liggen er soms kleine eitjes
helemaal speciaal voor jou?
Ga meteen maar even zoeken
misschien is hij al voorbij
en als je eitjes hebt gevonden
is er dan ook één voor mij?
— Marianne Busser & Ron Schröder
Er huppen honderd kleine haasje
met een mandje in het rond
en ze leggen waar ze komen
steeds een eitje op de grond
Bij de vijver, bij het schuurtje
op het gras en bij de heg
maar als ze mensen aan zien komen
rennen alle haasjes weg
Honderd kleine lieve haasjes
met een mandje op hun rug
en zijn de mensen weer verdwenen
komen alle haasjes terug.
— Marianne Busser & Ron Schröder