Paasgedicht: βEen mandje vol gelukβ
Een mandje vol met eitjes,
een tafel vol met zon:
we wensen jou een Pasen
zoals het mooiste voorjaar ooit begon.
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Past hierbij — meer pasen
Nu is de morgen gerezen
boven de dood en het graf,
van angstig hopen en vrezen
hangt Gods rijk niet meer af;
allen die zijn gekomen
op deze derde dag,
zien 't Eeuwig Licht ontstromen
waar Christus begraven lag;
engelen en heiligen knielen
waar de Zoon verheerlijkt staat:
Zon voor Wie de duivelen vielen,
Die niet meer ondergaat!
Zingende en in verblijden
met alle zielen tezaam,
Winnaar der hel, door Uw lijden
loven ook wij Uwen Naam!
De narcissen staan te knikken,
het voorjaar kleurt weer geel.
Fijne paasdagen gewenst:
van het lentelicht krijg je nooit te veel.
De paashaas heeft het druk met al die eitjes
hij heeft er nog wel honderd in zijn mand
hij werkt zich suf om alles te verstoppen
en reist nu alweer dagen door het land
Hij brengt ze weg naar Amsterdam en Laren
soms ééntje - maar zo af en toe wel tien
hij zal echt blij zijn als het feest voorbij is
dan kan hij maandenlang geen ei meer zien
— Marianne Busser & Ron SchrΓΆder