Paasgedicht: ‘Eitjes zoeken in de tuin’

Vroeger was pasen een groot feest.
Niet alleen omdat de paashaas,
er met zijn gekleurde eitjes was geweest.

Pa en ma beiden zeer in hun sas,
omdat de kinderbijslag binnen was.
Alle kinderen in het nieuw gestoken,
ik een jurk met mooie stroken.

Met pasen allemaal aangetreden,
naar de kerk,voor de paasgebeden.
Snel gingen we weer naar huis
lekker ontbijten,met gekleurde eieren
in de keuken rondom het warme fornuis.

Daarna was het met de pret gedaan,
de mooie nieuwe kleren moesten uit.
Die mochten we alleen op zondag aan.

de volgende dagen
springen alle hazen
ze hebben het razend druk
Want het is bijna Pasen!

zeg haasje, zeg haasje
wat doe jij in 't bos?
ik verf daar mijn eitjes
en droog ze op 't mos
ik kleur ze zo prachtig
met rood, geel en blauw
want het is bijna paasfeest
daarom werk ik gauw
ik stop dan die eitjes
heel mooi in mijn mand
en ga er mee reizen
en trekken door 't hele land
ik leg ze in hoekjes
en pleintjes in 't gras
dan denken ze heus
dat de paashaas er was!

Men vroeg aan twee oude hazen
wat doen jullie zo met Pasen ?
ze wilde huppelend verder gaan
bleven even toch maar staan.

De ene sprak; ach, weet je wat
we zijn het eigenlijk met Pasen zat
en we kunnen niemand zeggen
dat wij Hazen geen eieren leggen.

De andere sprak nog wat verlegen
en in ons mooie stille bos
kom je weer duizenden mensen tegen
en ze hebben de meeste pret aan hun

eieren van hun zelf daar neer gezet
met Pasen zijn wij Hazen de klos
wij oude Hazen zijn dan pas tevree
als het weer stil is in ons bos.