Men vroeg aan twee oude hazen
Men vroeg aan twee oude hazen
wat doen jullie zo met Pasen ?
ze wilde huppelend verder gaan
bleven even toch maar staan.
De ene sprak; ach, weet je wat
we zijn het eigenlijk met Pasen zat
en we kunnen niemand zeggen
dat wij Hazen geen eieren leggen.
De andere sprak nog wat verlegen
en in ons mooie stille bos
kom je weer duizenden mensen tegen
en ze hebben de meeste pret aan hun
eieren van hun zelf daar neer gezet
met Pasen zijn wij Hazen de klos
wij oude Hazen zijn dan pas tevree
als het weer stil is in ons bos.
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer pasen gedichten
Eerst zat je in een eitje
daarbinnen was het kaal
Toen groeide je een tijdje
krak, zei de eierschaal
Je stapte uit het dopje
en keek eens om je heen
Je schudde met je kopje
daar stond je nu, alleen
Je hebt een zacht lijfje
dat lijkt helemaal van dons
Als je wilt dan blijf je gezellig
voor altijd bij ons!
o mama, kom eens kijken
er is zoiets heerlijks gebeurd
de kip heeft vannacht op het paadje
een paasei gelegd met een plaatje
en helemaal rood gekleurd!
ik keek of de tulpen al bloeiden
en vond toen dit prachtige ei
en mama, je zult het niet raden
een tweede van chocolade
lag zomaar in het perkje erbij!
Haasje Langoor, niet meer zeuren
want je moet nu gauw gaan kleuren
alle eitjes, het zijn er veel
moet je kleuren met paars en geel
en dan een blauw, en nog een groen
alle eitjes moet je doen!
want ieder kindje in het land
wil een eitje uit jouw mand
Wij wensen je met Pasen
de lente in je hart:
nieuw groen op oude takken
en een zonnige nieuwe start.