Nu is de morgen gerezen
Nu is de morgen gerezen
boven de dood en het graf,
van angstig hopen en vrezen
hangt Gods rijk niet meer af;
allen die zijn gekomen
op deze derde dag,
zien 't Eeuwig Licht ontstromen
waar Christus begraven lag;
engelen en heiligen knielen
waar de Zoon verheerlijkt staat:
Zon voor Wie de duivelen vielen,
Die niet meer ondergaat!
Zingende en in verblijden
met alle zielen tezaam,
Winnaar der hel, door Uw lijden
loven ook wij Uwen Naam!
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer pasen gedichten
Men vroeg aan twee oude hazen
wat doen jullie zo met Pasen ?
ze wilde huppelend verder gaan
bleven even toch maar staan.
De ene sprak; ach, weet je wat
we zijn het eigenlijk met Pasen zat
en we kunnen niemand zeggen
dat wij Hazen geen eieren leggen.
De andere sprak nog wat verlegen
en in ons mooie stille bos
kom je weer duizenden mensen tegen
en ze hebben de meeste pret aan hun
eieren van hun zelf daar neer gezet
met Pasen zijn wij Hazen de klos
wij oude Hazen zijn dan pas tevree
als het weer stil is in ons bos.
Leg je oor eens op dit eitje
hoor je 't kuikentje dat zingt
dat ze als het Pasen is
eíndelijk naar buiten springt
toch moet zij nog even wachten
tot de paasklok wordt geluid
en dán kruipt het kleine kuiken
superblij haar eitje uit.
— Marianne Busser & Ron Schröder
Pasen is een nieuw begin,
het donker is voorbij.
Het licht breekt door de wolken heen —
wat een hoopvol feest, voor jou en mij.
Samen aan het paasontbijt,
met eitjes, brood en zon erbij:
de mooiste dingen zijn heel gewoon —
fijne Pasen, van ons allebei.