Overlijdensgedichten

Een immense collectie overlijdens gedichten voor wanneer er iemand is overleden in uw directe omgeving, of verder weg van u. Gedachten-gedichten.nl heeft ook de meest uiteenlopende korte overlijdens gedichtjes voor U uiteengezet voor het verlies van dierbaren, vanuit het perspectief van ouder, grootouder, kind, kleindkind, neef(je), nicht(je), oom, tante, vriend, vriendin, collega, kennis, ..... Lieve woorden vervat in overlijdensgedichten kunnen soms tot troost zijn voor U of de nabestaanden. - Ter nagedachtenis aan de mensen die van ons zijn heengegaan | namens de redactie -

Zoek je een kort gedicht voor op een rouwkaart? Bekijk de korte overlijdensgedichten. Voor het zwaarste verlies zijn er aparte gedichten bij het overlijden van een kind.

Ik wou nog van alles aan je vragen
ik wou nog van alles van je weten
mama, waar ben je nou?

De één zegt: "jongen alles went"
de ander zegt dat je in de hemel bent
ik weet het niet, maar in ieder geval
weet ik dat ik je nooit vergeten zal

Mama, waar ben je nou?
Mama, ik hou van jou!

Bekijk

Mijn allerliefste vrouw, onze mama, mijn
jongste kind
door ons allen zeer bemind
Jouw gezin, je dierbaarste bezit, vredig bijeen
dit hield je op de been
Jouw gastvrijheid en unieke warmte, bij
iedereen bekend
daarmee heb je vele harten verwend
Jouw hobby tot kunst verheven
waardoor je alle moeilijkheden de baas bent
gebleven
Rust zacht in de nieuwe wereld die jij gaat
betreden
wij zullen je nooit vergeten!

Bekijk

Mijn allerliefste vrouw, onze mama, mijn
jongste kind
door ons allen zeer bemind
Jouw gezin, je dierbaarste bezit, vredig bijeen
dit hield je op de been
Jouw gastvrijheid en unieke warmte, bij iedereen
bekend
daarmee heb je vele harten verwend
Jouw hobby tot kunst verheven
waardoor je alle moeilijkheden de baas bent
gebleven
Rust zacht in de nieuwe wereld die jij gaat
betreden
wij zullen je nooit vergeten!

Bekijk

Een doffe, droge, felle pijn
omvat en wurgt mijn hele denken
mijn ziel en zinnen zijn zo leeg
ik kan geen aandacht schenken

Aan de helderwitte morgendauw
die als een sprei van fijn satijn
ligt uitgespreid: 't graf bedekkend
de pijn dreunt als een droef refrein

Waarom heb ik steeds vergeten
te zeggen dat ik van haar hield?
't is nu te laat; de kist gesloten
wat heeft mij jarenlang bezield?

De kist zakt langzaam in de aarde
en op 't zwartgerande lint
lees ik wat ik had moeten zeggen:
tot ziens mama, uw dierbaar kind...

Bekijk

Toen mijn moeder was gestorven
heb ik lang staan kijken naar haar lief gezicht
verstild en gladgestreken waren nu haar
trekken
haar ogen voor altijd zonder licht

Voorbij was haar verdriet
om het vergeten
voorbij haar heimwee
het niet meer weten

Zo rustig lag ze daar in haar laatste slaap
niet meer het kind van de laatste jaren
maar mijn moeder
nu zonder geest

De geest had haar lichaam verlaten
omhoog gestegen als een leeuwerik naar de zon
terug naar haar oorsprong, begin en einde
voorbij de regenboog, terug naar de bron

Kijkend naar haar verstild gelaat
voelde ik de pijn, en mijn verdriet
opnieuw de navelstreng verbroken
maar ik wist ook: zo is het goed

— ingezonden door Elske

Bekijk