Een kindje / baby overleden gedicht: ‘Ik vind dat mijn mama lang genoeg ’

Je ging lief kind
als een wolkje op de wind
mee naar het onbekende
Wij bleven en keken sprakeloos
we hebben het niet begrepen
Het verdriet, lief kind
zal ooit wel slijten
maar we zullen altijd
naar jouw wolkje blijven kijken

Je was zo
dichtbij
ik kon je
grijpen
maar je vloog
terug
weg naar
hier en nergens
Ik blijf op
je wachten
tot de dag dat je
terugkeert!

Toen ik vanaf een wolk naar beneden zat te
staren
zag ik dat mijn mama een kindje ging baren
Dat ik erg blij en toch ook verdrietig ben
is omdat ik mijn zusje niet ken
Maar ondanks dat ben ik in de hemel in mijn
schik
want het eerste kindje van papa en mama blijf
ik

We hebben er nu drie op een rij
want ........ hoort er ook nog altijd bij