Overlijdensgedicht: ‘Als degene om wie je veel geeft’

Als liefs ons verlaat blijft toch de liefde
want in alles wat je hebt gegeven
wat je ons leerde in dit leven
de mooie dingen die je zei
Lieve schat, hier in onze harten
houden wij een kamer voor je vrij

Wachtend op een wonder
in 'n zomer waarin nog heel veel kon
IJdele hoop
besefte ik louter
waarna de herfst begon

Het stormde in mijn hart
en verdriet vulde al mijn dromen
Steeds opnieuw
de vraag
wanneer zal de winter komen?

Nu heb ik het zo koud
en de lente lijkt voorgoed verleden
Maar, voorbij is ook
jouw pijn
jij hebt genoeg geleden

Hebben woorden wel waarde
voor wie verstomd is en verdoofd?
Doet medeleven er nog toe
voor wie een leven heeft verloren?
Maar heus....
ik voel de stilte in je hart
de woede in je hoofd
en kan je tranen horen
Veel sterkte!

Eens uit moeders schoot geboren
nu heb je opeens je kind verloren
De klok lijkt even stil te staan
het heden wil niet meer verder gaan
Leeg in je hoofd en lam in je benen
in een roes de uitvaart regelen, afscheid
nemen
Het enige wat je nog voor je kind kan doen
is een lief gebaar of een laatste zoen
Dit hoofdstuk is veel te vroeg afgesloten
hopelijk heb je van de tijd samen wel genoten
Je verleden samen is misschien even zoek
later koester je het als een dierbaar boek

— Claudia C.M. Rodenburg-Folkerts