Overlijdensgedicht: ‘Heer, sla Uw armen even om mij heen’
Heer, sla Uw armen even om mij heen
Ik ben verdrietig, mateloos alleen
Want wie ik liefhad, die ging van mij heen
Ik smeek U: wilt U naar mij luisteren, Heer
Ik zie geen uitweg en mijn hart doet zeer
Want wie ik liefhad, hoort mij nu niet meer
Vind ik ooit weer de rust die het geluk mij gaf?
Heer, buig U over mij en droog mijn tranen af
Want wie ik liefhad, ligt in een koud graf
Heer, geef mij alstublieft een beetje licht
Want donker is de nacht en loodzwaar zijn
gewicht
Hij die ik liefhad, sloot zijn ogen dicht
Heer, ik wil vluchten uit het hier en nu
Want alles lijkt zo zinloos, klinkt zo cru
En wie ik liefhad, is voorgoed bij U
Zegt U nu: "Zet je voeten in Mijn spoor
Ik zal je ondersteunen, kind, vecht dóór
Want wie je liefhad, ging je enkel vóór..."
Meer overlijdensgedichten
Wij vinden geen woorden om te zeggen
Wij vinden geen woorden om te zeggen
hoe wij haar zullen missen, allemaal
Het diepste gevoel is moeilijk uit te leggen
het hart spreekt een niet te spreken taal
Dit sterven is zo moeilijk te verwerken
haar leven was ons zoveel waard
Het liefste wat wij hadden
blijft in ons hart bewaard
Wij moeten eens scheiden
Wij moeten eens scheiden
hoelang ook vereend
hoe trouw onze liefde
hoe innig gemeend
hoe vast ook gestrengeld
de band die ons bindt
wij moeten eens scheiden
van familie en vrind
Lijden met een lach en een traan
Lijden met een lach en een traan
woorden soms moeilijk te verstaan
Je hebt het als een moedig mens gedaan
wie weet wat jij hebt doorstaan?
Al je liefde heb je ons gegeven
met die herinnering zullen we verder leven
Een roos als symbool
Een roos als symbool
vertelt ons van 't leven
de een is er lang
de ander maar even
— Nel van Drie, ingezonden door Nell Broens