Overlijdensgedichtje: ‘Als je door verdriet wordt neergeslagen’

Als mens zijn wij zo klein, zo nietig
En jij... jij had een hart van goud
En wij, wij zijn zo droevig, zo verdrietig
Je was een mens waar een ieder van houdt
Toch zijn wij dankbaar
Dat jij een deel was van ons leven
Jij blijft in onze harten geschreven

Gisteren aan je graf
je koude zwarte steen
mocht ik weer zoals voorheen
jouw woorden proeven
mocht ik weer je geest hervinden
in de vrede en de rust
die met zonlicht op mijn ogen scheen
jouw warmte diep
diep in alle vezels doordrongen
een vrede eindeloos volmaakt
het was alsof rond jou en mij
alle engelen zongen

Met liefde ontvangen
Met verdriet weer afgestaan...

Het verlies van Danny en Justin deed ons pijn
maar jij brengt ons weer zonneschijn
Je bent uit liefde gegroeid
een bloem die pas ontbloeit
Onze hartenwens is in vervulling gegaan
nu we eindelijk als gezin door het leven gaan

— Corbert en Yvette van Rijn-Muller