Overlijdensgedichtje: ‘Zwevend over het strand’
Zwevend over het strand
één zijn met het zand
één zijn met de zee
weer één zijn met z'n twee
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
You stood resigned
in a garden of snow
under a black sky
the moon and stars
far away
Then
you had to leave
May your soul rest
may your heart heal
may you feel free
at last
May love find you
in your new garden
wherever
that may be
Je moeder blijft je moeder
zo eigen en vertrouwd
je wilt haar niet graag missen
omdat je van haar houdt
Maar eens dan komt de dag
dat je haar moet laten gaan
je verstand zegt dat het goed is
maar in je ogen blinkt een traan
Als de dood wordt doorgeknipt
Voel je pas de diepte van verbonden zijn
Als de draad wordt doorgeknipt
Voel je pas de pijn van gewond en alleen te zijn
Lief zusje
We hadden je zoveel willen geven
maar toch ben je weggebleven
Je zult nooit meer terugkomen
ook al willen wij dat
Ons verdriet is om jou
we zullen je nooit vergeten
wij houden van jou
— Je zus Melanie