Overlijdensgedichtje: ‘Het leven tussen’

Eén jaar geleden dwong je ziekte je ons te
verlaten
Een jaar waarin wij ook door te praten je niet
vergaten
Een jaar van gemis, verdriet en stekende pijn
Eén jaar werd onze zoon, waarbij jij niet meer
aanwezig kon zijn
Een jaar, waarbij verjaardagen, kerst en oud
en nieuw
Maar ook de gewone dingen niet meer zijn als
voordien
Maar de herinneringen en "het houden van"
blijven...

When I am dead, my friends
Sing no sad songs for me
Plant thou no flowers at my head
Nor shady cypress tree
See that my ashes be strown out
In the sea, disperse and wet;
And if thou wilst, remember
And if thou wilst, forget

Soms heel ver weg, soms heel dichtbij
Vliegend als een vogel, volledig vrij
Vreemde landen
Boeiende mensen
Vreemde culturen
Een wereld zonder grenzen
Waarin je hebt gevochten met een enorme
kracht
Waarin helaas ook het noodlot wacht
In de vorm van een laatste zucht
Nu mag je weer vliegen
Een eindeloze vlucht

Voor Yana

Het was een fijne tijd
negen maanden heb ik genoten
van jouw wonen in mijn buik

Nog even, dan zou je komen!

Toen werd het plotseling stil
doodstil

geruisloos ben je gekomen
geruisloos weggegleden

mijn armen en mijn hart zijn leeg
zo leeg...

— Ina Sipkes de Smit, ingezonden door Ingrid van Gils