Overlijdensgedichtje: ‘Het leven tussen’

Elk afscheid is de geboorte
van een herinnering...

Er is nog zoveel niet gezegd
er is nog zó veel doodgezwegen
Weggestopt en opgekropt
stil gesust en zoet gekust
afgeschoven, weggewoven
Zoveel waarheid nog ontdoken
zoveel nog niét uitgesproken
en het heeft zo voor de hand gelegen
Zoveel grond nog niet ontgonnen
zoveel plannen niet begonnen
vragen die geen antwoord kregen
Wel gedacht maar niet verteld
afgewacht en uitgesteld
doorgeschoven, weggewoven...

— Paul van Vliet

Jij heel klein mens
Je was onze grootste wens
Het doet ons veel verdriet
Lang houden mochten we jou niet
7 mei kwam je in ons leven aan
10 mei ben je veel te vroeg van ons
heengegaan

Als een ballonnetje
dat danst in de wolken
op weg naar het licht
van de eeuwigheid

Vaarwel, lieve jongen