Overlijdensgedicht: ‘Beetje bij beetje’
Beetje bij beetje moesten we je verlaten
We konden uiteindelijk niet meer met je
praten
Die blik, die stilte, dat deed vaak zeer
De mama van vroeger was je niet meer
We zagen heel goed je stille verdriet
Maar helpen konden we je niet
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
De strijd is gestreden
jouw pijn is voorbij
Ik probeerde te helpen
maar stond er zo machteloos bij
Je vechtlust was enorm
je werd alleen zo moe
Onze liefde is voor eeuwig
in mijn hart neem ik je overal mee naartoe
Hoger dan de blauwe luchten
en de sterretjes van goud
woont de Vader in de hemel
die van alle kind'ren houdt
Ik hou van jullie
maar ik ben zo moe
ik ga naar de sterretjes toe
Voor Chiara Ann
Lief klein meisje, maak je niet druk
de tijd met jou samen bracht ons veel geluk
Lief klein meisje, omdat woorden nu niet
gemakkelijk zijn
zullen je foto's voor ons spreken en troost
geven bij deze pijn
Lief klein meisje, nog even en dan mag je
lekker gaan slapen
engeltjes nemen je mee en zullen over je
waken
Lief klein meisje, gebruik nu je vleugeltjes en
vlieg naar het licht
dag lief klein meisje, bedankt voor de glimlach
op je lieve gezicht
— Raymond; ingezonden door Anja Bosch