Overlijdensgedicht: ‘Beetje bij beetje’

Als je van iemand houdt
en je bent van diegene gescheiden
kan niets de leegte vullen
je moet dat niet proberen
maar het is ook een grote troost
want zolang de leegte werkelijk leeg blijft
blijf je daardoor met elkaar verbonden
Waarom jij, blijft een vraag
tot op de dag van vandaag
het gemis is niet te omschrijven
het verdriet doet pijn
maar het voelt goed dat zoveel mensen
meeleven en er voor ons zijn

Je laat een leegte
je laat een zee
een zee van leegte om je heen
jij liet die vreemde, wilde zee
zo met je spelen
jij verdween
Maar jij leeft
jij blijft leven
jij begeeft niet aan het leven
want wat jij ons achterlaat
is een leven dat bestaat

Nooit was iets teveel
u bezat zoveel liefde
en wij kregen allemaal ons deel
Er valt nu een groot gat
op de plaats waar eens
onze dierbare moeder en oma zat
U blijft altijd in onze harten voortbestaan
ook al is het heel erg moeilijk
zonder u verder te gaan

Zo'n kwetsbaar meisje en sterk tegelijk
we voelden ons met jou zo rijk
Maar helaas, je was ziek en je kon het niet
meer aan
verscheurd door verdriet moesten we je laten
gaan
En al was je maar voor even in ons leven
je hebt ons heel veel liefde gegeven
Ondanks al het gemis en de pijn
zal je altijd bij ons zijn