Liefdesgedicht: ‘Leven zonder liefde’

Vrienden zijn als bomen
ze wachten tot je nog een langskomt
en ze zijn onverstoorbaar als je wegblijft
Ook na maanden afwezigheid kan je de draad
weer opnemen
omdat ondertussen niets werd afgebroken

Vrienden zijn als bomen
op een goede afstand van elkaar geplant
zo moeten ze niets van elkaar betwisten
ze kennen ook geen afgunst maar
nodigen elkaar uit hoger te groeien

Vrienden zijn als bomen
en bomen buigen niet maar ze wuiven...

— Joke Devoldre

Hoe groter de wereld opengaat
Hoe kleiner je in de wereld staat
Waar mensen en dingen veranderd zijn
Waar de gouden beloofde bergen zijn
Donker en de diepte
Ademt het water van liefde

Alles wat zonder de liefde is
Blijft altijd zonder betekenis
Altijd vergeefs, want zonder
De liefde sterft ieder wonder

— Harriet Laurey

Als vriendschappen gaan groeien
en liefde als een knop is
die langzaam opengaat
totdat zij haar doel bereikt
en levendig gaat bloeien
dan is het lente
in mijn hart

— ingezonden door Janita Hekman

Eén keer moet het begin zijn
of je nu wilt of niet
Eén keer wil je bereiken
wat je in de verte ziet
Eén keer zul je moeten kiezen
uit alles om je heen
Eén keer zul je moeten zeggen:
"er is er voor mij maar één!"

Een man, een vrouw, om van te houden
één die voor je vecht
Een plaats om thuis te komen
een thuis, maar dan ook echt
Het klinkt misschien kortzichtig
met al die inspraak om je heen
Toch is het goed om te zeggen:
"er is er voor mij maar één!"

En soms begint het te rommelen
te scheuren hier en daar
En heel jouw zekere wereld
dondert in elkaar
En toch vanuit de resten
al gebeurt het niet meteen
Komt toch weer dat verlangen:
"er is er voor mij maar één!"

— ingezonden door Monique van Luik