Kerstgedicht: ‘Het zijn jouw bloemen’

2011 staat nu voor de deur
dat er nog vaak Kerstmis zal worden geboren
en alle mensen de kerstklokken in vrede zullen
horen

heb mijn kerstboom opgetuigd
het leek een goede koop
maar eenmaal thuis
stond hij wat scheef op het kruis

in de verlichting
vielen donkere gaten
die ik niet kon compenseren
zonder andere plaatsen te bezeren

met ballen en wat linten
heb ik alles opgevuld
verhuld waar ik in regisseren
de fout ben in gegaan

zo op het oog
schittert hij weer als een plaatje
maar wie wat beter kijkt
ziet mijn tekorten en onredelijkheid

— Wil Melker

Mijn kerstgroep

ik had een vredige
kerstnacht verwacht
dacht mijn schaapjes
op het droge maar
het zwarte dat ontbrak

we zijn gaan zoeken
op de velden waar
herders hun kudde telden
klopten aan bij stallen
het bleef spoorloos voor allen

heb mijn kerstgroep
toen eens goed bekeken
maria jozef en de beesten
ook daar geen taal of teken
van mijn vermiste schat

tot het kind
begon te huilen
dat in een kribbe lag
zij wees mij met heldere ogen
waar het zwarte schaap te vinden was

— Wil Melker

Adventscadeau

In de kerstboom hangt een ster,
werkje van de kleuterschool.
Langs het doorschijnende oranje
omlijnt het fijn geprikte zwart
de driehoeken,
zes grote en zes kleine

in gouden letters
staat door juf
in 't hart geschreven
de meegegeven boodschap
Ere zij God!

In mijn herinnering zie ik
het kleine meisje,
haar oogjes stralen
al van ver,
jaar in jaar uit
schijnt op het zacht oranje
een hemels licht over
de mooi gevormde ster.

— Coby Poelman - Duisterwinkel