Kerstgedicht: ‘Het zijn jouw bloemen’
Het zijn jouw bloemen
in je handen
groeit liefde
tot geschenken
voor hen die
jou dierbaar zijn
bloeit dankbaarheid
in linten en kleur
door het geven
voor wat zij in jouw
leven hebben gedaan
kleine attenties
een lach en een traan
het zijn jouw bloemen die
bij het weggaan zo liefdevol
op de tafel mogen blijven staan
— Wil Melker
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer kerst gedichten
Niet alleen met Kerstmis
maar het hele jaar door
is de vreugde die je gaf
de vreugde die je niet verloor
Ontbloter dan verwacht
je smeult
maar licht geraakt
ontvlam je heftig tegendraads
je schrijft in rood
smoord met as
wat vroeger was
ontbloter dan verwacht
laat jij je stelen
door mijn zinnen strelen
weerloos laat je zien
wat jaren hebben toegedekt
ik heb je weer gewekt
— Wil Melker
Al vind je er geen bal aan
Al kan die boom je gestolen worden
Al denk je wat moet ik met die romantiek
Al denk je alweer zo’n kerstkaart
Toch wil ik het erop wagen
Toch wil ik iets tegen je zeggen
Toch hoop ik iets voor je
Dat je vrede hebt met je zelf!
— José van Rosmalen
Het is kerstfeest,
Als men dit leest.
Men zingt, over God en de Heer,
En over, zoveel meer.
Men zingt, ook over welbehagen,
Om elkander te leren verdragen.
Men zingt, over dingen van veel waarde,
En wel, over Vrede op deze Aarde.
Maar, het is dan ook wel een feit,
Die Vrede, is er nog niet,
ook in deze tijd.
En het is dan ook, wel een klucht,
Onder veel mensen,
is er dan ook nog veel hebzucht.
Mensen, zijn daarvoor
nog steeds aan het vechten,
Voeren Oorlog,
voor hun zogenaamde rechten.
Die rechten,
gaan meestal over geloof en geld,
Waarom! waarom toch,
dat zinloze geweld.
Wij mensen op de wereld,
zijn ook met zovelen,
En kunnen, dan ook beter
alles met elkander delen.
Armoede,is dan ook zomaar verdwenen,
Weg is dan de hebzucht,
en de Oorlog,
die wordt dan ook vermeden.