Kerstgedicht: ‘Kerstmis’

Waar liefde heelt een hart van steen
En lachen helpt tegen geween
Voert Kerst al tijden hevig strijd
Voor Vrede en de Menselijkheid
Om zoveel warmte kan niemand heen
De beste wensen voor tweeduizend en één

— O.P. Aquila, ingezonden door Ellen Meinders

Hopen op sneeuwvlokken wit en zacht
genieten van lichtjes en een boom vol met pracht
Werken aan vrede voor iedereen
allemaal samen en niemand alleen
Een huis vol gezelligheid maakt iedereen blij
de dagen van Kerstmis zijn te snel voorbij

— Yvonne van Huis

Het echte feest

zag uitgestrekte handen
hoorde muziek
maar was er zelf niet

het groene bomenfeest
de feeërieke kerstverlichting
versierde tafels vol drank en vlees

heb het losgelaten
om weer bij de herders
en hun schapen te zijn

de stal te ruimen
voor het kind dat komen gaat
waarvan de ouders buiten staan

tegen kou de os en ezel
warmte van dieren om
samen het echte feest te vieren

— Wil Melker

Als het sneeuwt wordt de wereld bedekt
Maar de sneeuw zal verkleuren
Het is de oorlog die de sneeuw bevlekt
En het onzinnige haat gebeuren

We moeten zorgen dat de sneeuw wit zal blijven
We moeten elkander een hand geven
Daarom wil ik dit als wens schrijven
Hopelijk verschoond ons verdere leven

Zou jij me bij de hand willen pakken?
Ik kan het zelf niet meer aan
Mijn hele bezit zit in twee schamele zakken
Alleen kan ik niet zo verder gaan

Zou jij mij te eten willen geven?
En een oplossing willen zoeken
Dan blijf ik tenminste in leven
Zonder in geschiedenisboeken te komen staan

Zou jij me willen wassen?
Het vuil van de aarde willen spoelen
En kranen dichtdraaien van gevaarlijke gassen
Dan kan ik me wat frisser en vooral veiliger voelen

Alleen kan ik het allemaal niet
Maar met jouw hulp zal het gaan
Dat weet je vanzelf als je me ziet
Samen verschonen wij ons aardse bestaan