Kerstgedichtje: ‘Mijn kerstekind’

Kerstmis is een tijd van brandend haardvuur
de geuren van dennentakken en wijn
goede gesprekken, mooie herinneringen en
hernieuwde vriendschappen, samenzijn...

Vrede brengen
is vrede ontvangen

Tijdens kerstmis lag een meisje
te kleumen in de wintersneeuw.
Het gebeurde lang geleden,
zeker langer dan een eeuw.

Zij warmde zich aan zwavelstokjes
in die ijzig koude nacht.
Droomde van een prachtig kerstfeest,
niemand die toen aan haar dacht.

Ook nu zwerven er nog kinderen.
Zwavelstokjes verkopen ze niet,
maar ze zijn net zo ontredderd,
vaak verteerd door zwaar verdriet.

Handel volgens de kerstgedachte.
Wees barmhartig, wees kordaat.
Schenk een gedeelte van uw rijkdom
aan deze kinderen van de straat.

Adventsverlangen

Het stalletje is uitgestald,
de ster hangt te stralen.
Gedachten gaan naar Bethlehem
zonder af te dwalen.
Kerstman noch drank zal ons verleiden.
Sterk is het verlangen, onbevangen
naar onze Redder
die komt om te bevrijden!

— Coby Poelman - Duisterwinkel